یا قدوس! سجاده دعایم را که پر از نیلوفرهای توبه است، باز کرده ام تا با تمام ندامت به عرش کبریاییت بالا آیند        و تو مرا پذیراشوی.                                                                                                                         یا ستار! امشب اشک ندامت از گونه های خجلتم سرازیر است و من تو را آنقدر بزرگوار یافتم که با تمام روسیاهی باز تو را بخوانم.                                                                                                                                  خدایادستم بگیر و مگذار به بیراهه روم. راضی مشو که در چنگال هیولای هزار سر هوس گرفتار آیم،چرا که جز تو دستگیری نمی یابم که تا پایان راه با من بماند و تقصیرات مرا نادیده انگارد.                                                     80/8/9